กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320
หลินเฝ่ยตระหนักว่ารัชทายาทแห่งเมืองหยุนซ่างผู้นี้ดูเหมือนจะมีความสนใจในตัวนางขึ้นมาเสียแล้ว ซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องดีอันใดเลย ซ้ำร้ายมักจะบ่งบอกถึงความยุ่งยากอยู่ร่ำไป
นางปฏิเสธออกไปว่า "ไม่ล่ะเจ้าค่ะ ศิษย์พี่และศิษย์น้องยังรอข้าอยู่"
หลงฉือเอ่ยว่า "แม่นางหลินกับพวกเขาทั้งสองคนมีความผูกพันลึกซึ้งยิ่งนัก"
"แน่นอนสิเจ้าค่ะ" หลินเฝ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่ราวกับเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว "ศิษย์พี่และศิษย์น้องก็เปรียบเสมือนคนในครอบครัวของข้า"