กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315
หลงฉือพาคนเดินมาจนถึงสวนดอกไม้เงียบสงบแห่งหนึ่ง เขาเอ่ยขึ้นว่ามีเรื่องบางอย่างต้องการคุยกับหลินเฝ่ยตามลำพัง จางหลางและเสวียนหลีทำได้เพียงรออยู่ด้านนอก
ที่นี่ดูเหมือนจะเป็นจุดบริเวณขอบของเมืองหลวง สามารถมองเห็นทะเลเมฆที่กำลังม้วนตัวอยู่เบื้องล่าง รวมถึงชั้นเมฆดำที่ปรากฏให้เห็นรำไร
นางรู้ว่าเบื้องล่างนั้นคือสวนดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดของเมืองหยุนซ่าง แดนลับโจวเทียน