กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279
คำพูดของเฉียนเต้าเหรินยังไม่ทันกล่าวจบ เขาก็จับมือของเฉียนอีไว้ "เจ้าเป็นหลานชายของข้า หลินเฝ่ยก็นับเป็นศิษย์ของข้า น่าเสียดายที่ไม่มีวาสนารักต่อกัน ทว่าเรื่องเช่นนี้ฝืนใจกันไม่ได้ หวังว่าภายหลังพวกเจ้าต่อให้ไม่ได้เป็นสามีภรรยา ก็ยังคงเป็นสหายสนิท คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน"
เฉียนอีพยักหน้ารับอย่างจริงจัง "ท่านปู่โปรดวางใจ"
หลินเฝ่ยก็พยักหน้ารับเช่นกัน
ในเมื่อรับสืบทอดมรดกวิชาของผู้อื่น มีความเกี่ยวพันกันถึงเพียงนี้ นางย่อมต้องช่วยเฉียนอีทวงคืนหอเฉียนคุนด้วยอย่างแน่นอน