กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269
หลินเฝ่ยพุ่งทะยานขึ้นเบื้องบนท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเสินจวิ้น เสียงลมหวีดหวิวข้างใบหู สายฟ้าฟาดลงมาจากด้านข้าง นางคิดว่าตนเองคงถูกอัสนีทมิฬที่รุนแรงแผดเผาจนดับสิ้นไปแล้ว แต่คาดไม่ถึงว่ายามที่อัสนีทมิฬฟาดลงมา กระดาษยันต์สองแผ่นที่รายล้อมอยู่รอบกายกลับเรืองแสงขึ้นมา ม่านพลังโปร่งใสสายหนึ่งปกป้องนางไว้ สามารถต้านทานอัสนีทมิฬที่ฟาดลงมาเอาไว้ได้
นางนึกถึงโลหิตแท้ที่เฉียนเต้าเหรินกระอักออกมา เต้าเหรินผู้นี้ฝากความหวังทั้งหมดไว้บนตัวนางแล้วจริง ๆ