กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266
สัตว์เทพผู้ไร้เดียงสาคิดว่าอารมณ์ของมนุษย์ช่างซับซ้อนเสียจริง มันเข้าใจไม่ไหวจริง ๆ
เหตุใดเมื่อครู่ยังทำท่าเหมือนคนจะตายอยู่รอดมิรอด แต่พอหลินเฝ่ยเอ่ยประโยคเดียวก็กลับกล่อมจนยอมสงบลงได้ แถมยังวิ่งเร็วยิ่งกว่ากระต่ายเสียอีก
เรื่องนี้เหนือขอบเขตความเข้าใจของสัตว์เทพไปไกลโขแล้ว
วิญญาณกระบี่กลับเข้าสู่ทะเลจิตของหลินเฝ่ย เขานั่งอยู่ ณ ทะเลจิตที่กองเพลิงโหมกระหน่ำแห่งนั้น นิ่งเงียบไม่ปริปากพูดจา ไม่รู้ว่ากำลังโกรธเคืองผู้ใดอยู่กันแน่