กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253
จางหลางกำลังทุ่มเทสมาธิเป่าบรรเลงอย่างตั้งอกตั้งใจ เมื่อมือสังหารขั้นแกนทองคำพุ่งเข้ามาประชิดตัว จะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว เขาตกใจจนเบิกตากว้าง ท่วงทำนองต่อมาไม่เพียงแต่เป่าจนเพี้ยนคีย์เท่านั้น แต่ยังถูกลากเสียงสูงขึ้นไปอีกหลายระดับเลยทีเดียว
กระทั่งเสวียนหลีก็ยังอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย
เรียกได้ว่าเขาเป็นคนที่ใจเย็นที่สุดในสถานการณ์ทั้งหมดนี้ กระทั่งท่ามกลางเสียงที่สร้างความทรมานให้แก้วหูนี้ เขาก็ยังสามารถเป่าขลุ่ยของตนเองต่อไปได้ แต่พอได้ยินจางหลางเป่าเพี้ยน เขาก็ทนไม่ไหวเช่นกัน