กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242
หลังจากแสงสีขาววับผ่านไป หลินเฝ่ยทั้งสี่คนก็มาถึงสถานที่ซึ่งมีลักษณะคล้ายพระราชวังแห่งหนึ่ง ภายในตำหนักกว้างขวางเป็นอย่างยิ่ง รอบด้านเต็มไปด้วยเสาหลักต้นใหญ่เบ้อเริ่ม ตรงหน้าคือเก้าอี้ราชันที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน ทั้งสี่ด้านไม่มีเงาร่างของคนอยู่เลยแม้แต่น้อย
จางหลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ พลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ที่นี่คือที่ใด? เหตุใดพวกเราจึงมาอยู่ที่นี่เล่า"