กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216
ยามนี้เหล่าผู้บำเพ็ญอิสระต่างก็พากันแยกย้ายจากไปกันหมดแล้ว เหวินเยี่ยนปีนขึ้นมาจากพื้น กวาดสายตามองหลินเฝ่ยแวบหนึ่ง แม้สภาพของตนจะเนื้อตัวมอมแมมเลอะเทอะแต่ก็ไม่กล้าหาเรื่องนาง พากันเดินจากไปภายใต้การประคองของศิษย์สำนักทิงเซียว
คาดว่าอีกนานโขทีเดียวที่นายน้อยเหวินผู้นี้จะต้องทำตัวเป็นเต่าหดหัว
ทว่าในสถานที่แห่งนี้ การจะทำตัวหลบ ๆ ซ่อน ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายดายนัก ทว่าอย่างไรเสียมนุษย์ปุถุชนก็ต้องกินข้าว มิฉะนั้นก็คงจะอดตาย เมื่อครู่จางหลางเพิ่งจะไปสำรวจดูมา อาหารการกินในโรงอาหารเองก็จำเป็นต้องใช้แต้มสะสมในการแลกเปลี่ยนเช่นกัน
เชื่อว่าเหล่าผู้บำเพ็ญอิสระพวกนั้นคงไม่ยอมปล่อยเขาไปง่าย ๆ เป็นแน่