กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210
หลินเฝ่ยเดิมคิดว่า ในเมื่อหน้าประตูวังนี้แขวนป้ายชื่อ "วังธารวิญญาณ" ประตูยังมีรูปปั้นผู้พิทักษ์ขนาดมหึมาสองตน ทั้งยังลงทุนลงแรงวางค่ายกลหุ่นเชิดมากมายขนาดนั้น ภายในวังนี้ย่อมต้องหรูหราตระการตาเป็นแน่
ต่อให้ไม่ใช่พื้นปูด้วยทองคำและหยก อย่างน้อยก็ต้องดูยิ่งใหญ่สมฐานะ อย่างน้อยก็ควรมีสภาพเหมือนวังหลวงสักหน่อยไม่ใช่หรือ
ทว่าหลังจากพวกเขาเข้ามาในวังธารวิญญาณ สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าพวกเขากลับกลายเป็น—แปลงผัก
ทั้งสามคนชะงักไป