กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203
ทว่าไม่ว่านางจะกล่าวอย่างไร เสินจวิ้นก็ปักใจเชื่อไปแล้วว่านางกำลังเป็นห่วงตน ครั้นพลิกความคิดนึกขึ้นได้ว่าตนกำลังแช่น้ำพุร้อนอยู่ที่นี่ โดยมิได้คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้เป็นนายแม้แต่น้อย ย่อมรู้สึกละอายใจขึ้นมาเล็กน้อย
"ฮือ ๆ ๆ"
คิดไปคิดมา มันกลับหมอบลงในอ่างน้ำพุร้อนแล้วส่งเสียงร้องไห้ออกมา
เรื่องนี้ทำให้หลินเฝ่ยผู้ที่เดิมทีตั้งใจจะกล่าววาจาเหน็บแนมมันต่ออีกสักสองคำ ถึงกับไปต่อไม่ถูก "สิงโตตัวโตปานนี้ ร้องห่มร้องไห้อะไรกัน?"
"ฮือ ๆ ๆ ข้าน้อยยังเป็นแค่ลูกสัตว์ตัวหนึ่งนะเจ้าคะ"