กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196
เผชิญหน้ากับท่าทีคุกเข่าขอร้องชีวิตของนักพรตลั่วฮวา หลินเฝ่ยทำได้เพียงหัวเราะเยาะในลำคอ
ตอนที่อีกฝ่ายคิดจะสังหารนางเมื่อครู่ยังวางท่าโอหังเสียเหลือเกิน พอยามนี้เห็นสถานการณ์พลิกผันกลับยอมจำนนแล้วคุกเข่าขอโทษเสียอย่างนั้น ไม่แน่ว่าในใจคงยังวางแผนอยู่กระมังว่าพอออกไปแล้วจะสังหารนางอย่างไรเพื่อระบายความแค้น
นางปักใจแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ปล่อยสองคนนี้ไปอย่างแน่นอน ทว่านั่นก็ไม่ได้ขัดขวางการที่นางจะขอชื่นชมสีหน้ายามที่ทั้งสองคนต้องฝืนกลืนความอดกลั้นเพื่อระบายความอึดอัดให้แก่ตนเองสักเล็กน้อย