กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192
เงาต้นไม้สายหนึ่งตวัดซัดปราณกระบี่ออกไปสายหนึ่ง
เพียงได้ยินเสียงแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ เงาต้นไม้สายนั้นกลับอันตรธานหายไป
จางหลางอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงอุทานออกมาอย่างประหลาดใจ
"นี่มันสถานการณ์เช่นไรกัน? แม้แต่เงาก็ยังถูกฟันให้ขาดได้ด้วยหรือ?"
เขาอดใจไม่ไหวที่จะลองกระทืบเท้าลงบนเงาต้นไม้เหล่านั้นบนพื้น ทว่ากลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ทั้งสิ้น ดูอย่างไรก็เป็นเพียงเงาธรรมดาทั่วไป