กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164
หลินซิ่วเหนียงกล่าวจบก็ผละจากพื้นที่หน้าผานี้ไป ปล่อยให้หลินเฝ่ยเผชิญหน้ากับทะเลเมฆอันเวิ้งว้างอยู่เพียงลำพัง
ตอนจากไปนางยังทิ้งท้ายไว้อีกว่า หากเผลอเด็ดขนสองเส้นจากนกนางแอ่นวิญญาณเส้นทองตัวเดียวกัน ไม่เพียงแต่จะซ่อมกระโปรงให้ฟรีไม่ได้ แต่ยังต้องชดใช้หินวิญญาณอีกหนึ่งพันก้อน
หลินเฝ่ยรู้สึกสำนึกขึ้นมาอย่างลึกซึ้งว่าตนเองตกหลุมพรางครั้งใหญ่เข้าแล้ว