กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152
เมื่อปรมาจารย์แท้ฉางฉินมาถึง หอวินัยก็พลันเงียบสงบลง
หยิงปัวก้าวออกไปด้านหน้าแล้วเอ่ยคำว่า "อาจารย์"
ปรมาจารย์แท้ฉางฉินสีหน้าเรียบเฉยไร้ริ้วรอยความรู้สึก เอ่ยรับคำว่าอืมเบา ๆ
หลินเฝ่ยรู้สึกประหลาดใจ ที่แท้ผู้ชายเลวผู้นี้ยังเป็นศิษย์ของปรมาจารย์แท้ผู้นี้อีกด้วย เช่นนี้แล้ว การลงมือทำร้ายกระเรียนวิญญาณจึงยิ่งดูเลวทรามต่ำช้าลงไปอีก
จากนั้นผู้ดูแลหลายคนก้าวออกไปทำความเคารพ ปรมาจารย์แท้เอ่ยว่า "เรื่องกระเรียนวิญญาณ ข้าได้ยินมาหมดแล้ว"
"ปิงหลาน เจ้าลองเล่าดูซิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่"
"เจ้าค่ะ ปรมาจารย์"