กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102
เพื่อหลีกเลี่ยงงานชุมนุมอภิปรายวิถีเต๋าที่กำลังจะมาถึง ปู้จุ้ยถึงกับทำให้ตัวเองกลายเป็นมนุษย์ป่าไปเสียแล้ว
ภายใต้สายตาตำหนิของหลินเฝ่ย แม้เขาจะรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง จึงคิดจะไปอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาด ทว่าเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็ชะงักงัน
เบื้องหน้าว่างเปล่า กระท่อมหลายหลังถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง
บ้านข้าล่ะ?
บ้านหลังใหญ่โตของข้าหายไปไหนแล้ว?
เขาหันไปมองหลินเฝ่ย หลินเฝ่ยส่ายหน้า "คราวนี้ไม่ใช่ฝีมือข้า"
จางหลางส่งเสียงกระซิกเบา ๆ "ท่านอาจารย์ ข้าไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ"