กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92
ชายชราหัวเราะหึ ๆ "วันนี้เจ้ากับข้าได้พบกัน นับเป็นวาสนาต่อกัน ยันต์แผ่นนี้..."
"มอบให้ข้าหรือ?" นางรับคำต่อทันที
สีหน้าชายชราพลันเปลี่ยนไป แม่นางน้อยผู้นี้เหตุใดถึงตรงไปตรงมาเช่นนี้กันนะ ข้าเพียงพูดตามมารยาทสองสามคำ นางกลับถือเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว เขาลูบเคราพลางกล่าว "ขายให้เจ้าถูกหน่อยก็ได้ เพียงหนึ่งร้อยหินวิญญาณชั้นกลางเท่านั้น"
หนึ่งร้อยหินวิญญาณชั้นกลาง นับว่าไม่แพง แต่ก็ไม่ถูกเช่นกัน
ผู้คนรอบข้างเห็นว่านางเริ่มสนใจ ต่างพากันเตือนว่า "อย่าไปฟังเขา คนผู้นี้เป็นนักต้มตุ๋น"