กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
ในเสี้ยววินาทีแห่งชีวิตและความตายนั้นเอง เสียงขลุ่ยแผ่วพลิ้วเอื่อยเรื่อยลอยมาจากอีกฝั่งกำแพง
พอเสียงขลุ่ยดังขึ้น เสียงหึ่งๆ ของแมลงกลไกพลันหายวับไปในทันที หลินเฝ่ยรู้สึกเพียงทะเลจิตปลอดโปร่งโล่งสบาย ด้วยความช่วยเหลือของเสียงขลุ่ย สัมผัสเทวะของนางยิ่งแจ่มชัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ส่วนผู้บำเพ็ญขั้นแกนทองคำกลับได้รับผลกระทบจากเสียงขลุ่ย การเคลื่อนไหวจึงช้าไปชั่วครู่