กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75
ผู้บำเพ็ญตกตะลึงจนตาค้าง
เบื้องล่างเวทีพลันมีเสียงอุทานดังเซ็งแซ่
เมื่อเห็นนางทำซ้ำรอยเดิม หยิบกระบี่หนามหมาป่าขึ้นมาอีกครั้งแล้วเอ่ยถาม "ใช้ดีหรือไม่"
"ดะ... ดี... ใช้ดีขอรับ" ผู้บำเพ็ญกลืนน้ำลายลงคอ
ปัง!
ค้อนทุบลงบนเกราะแก้วผลึก ค้อนก็แตกละเอียดไม่มีชิ้นดี