กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67
เมื่อคิดถึงซูเยว่เอ๋อร์ เสินจวิ้นที่ถูกพันธสัญญาผูกมัดจนไม่อาจแสดงพลังได้เต็มที่ ก็พลันผุดเครื่องหมายคำถามขึ้นมาในใจ
มันส่งเสียงครางในลำคอสองสามครั้งอย่างไม่เต็มใจนัก คนนี้ก็ห้ามตี คนนั้นก็ห้ามตี มันกลายเป็นสัตว์อสูรคู่พันธสัญญาของเผ่ามนุษย์อย่างงุนงง หนี้แค้นนี้ควรไปทวงกับผู้ใดกัน?!
ในตอนนั้นเอง ฟ่านเจิ้งที่นอนอยู่บนพื้นก็เริ่มรู้สึกตัวอย่างสะลึมสะลือ ทันทีที่ลืมตาขึ้น ก็เห็นใบหน้าอัปลักษณ์สุดขีดของเสินจวิ้นที่ขยายใหญ่จนอยู่ตรงหน้า เขาร้องเรียกด้วยเสียงสั่นเครือ "ท่าน... ท่านเสินจวิ้น—"