กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62
หลินเฝ่ยเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว คนที่อยู่ใต้เท้าของนางพลันส่งเสียงครางออกมาพอดี
สายตาของสัตว์อสูรเบนไปยังคนผู้นั้นทันที
เมื่อนางก้มลงมอง ก็พบว่าสิ่งที่ตนเตะเข้าแท้จริงแล้วเป็นคนคนหนึ่ง จะเรียกว่าคนคนหนึ่งก็ไม่ถูกนัก ควรเรียกว่าเป็นกลุ่มคนเสียมากกว่า ศิษย์สำนักหุนหยวนที่ถูกดูดเข้ามาก่อนหน้านี้ต่างนอนกองอยู่ตรงนี้กันหมด ไม่มีใครขาดแม้แต่คนเดียว แม้แต่เจ้าตัวโชคร้ายที่ถูกไฟเผาจนเกรียมก็ยังสลบอยู่ท่ามกลางฝูงชน
หนิงเฉิงอยู่ด้านในสุด ส่วนคนที่นางเตะโดนคือฟ่านเจิ้งซึ่งอยู่ริมสุด