กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27
หลินเฝ่ยหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว แล้วแสร้งทำเป็นสงสัย "ก็แค่วิเศษณ์ก้อนหนึ่ง เจ้าจะมาแย่งอะไรกับข้า?"
ซูเยว่เอ๋อร์ร้อนรนจนเหงื่อไหลซึมเต็มหน้าผาก ในใจแทบจะกระอักเลือดตาย นางอุตส่าห์ดั้นด้นหามาตั้งนานครึ่งค่อนวัน เหตุใดศิลาละลายจันทร์ถึงไปตกอยู่ในมือของหลินเฝ่ยได้!
"หรือว่า... นี่จะเป็นของดี?"
"ไม่ใช่!" นางปฏิเสธออกไปโดยสัญชาตญาณ "ก็แค่ก้อนหินธรรมดาเท่านั้น"
"เช่นนั้นเจ้าจะแย่งไปทำไม?"
"ข้า..."