กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17
นางเอ่ยประโยคนี้ออกมา จนหลินเฝ่ยเกือบจะคิดว่าตนเองมีชาติกำเนิดน่าตกตะลึงอันใด ไม่แน่ว่านางอาจจะเป็นมารดาบังเกิดเกล้าของตน เมื่อครั้งอดีตด้วยเหตุผลน้ำเน่าบางประการจึงทอดทิ้งตนไป ยามนี้กำลังจะมาเปิดฉากการพบกันใหม่อย่างซาบซึ้งระหว่างแม่ลูกทำทำนองนั้น
โชคดีที่ไม่ใช่เช่นนั้น
สุ่ยชิงเหมี่ยวเอ่ย "เห็นเจ้า ก็เหมือนเห็นตัวข้าในวัยเยาว์"