กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1
บึงโคลนส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง ซากกระดูกมนุษย์และกระดูกสัตว์อสูรแช่อยู่ภายในจนเน่าเปื่อย ส่งกลิ่นเหม็นคลุ้ง ฟองอากาศผุดขึ้นมาเป็นระยะ
หลินเฝ่ยรู้สึกเพียงความเจ็บปวดแสนสาหัสทั่วร่าง ผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูกทุกชิ้นกำลังหลอมละลายทีละนิ้วในบึงโคลนพิษแห่งนี้ โคลนเหลวท่วมขึ้นมาถึงหน้าอก นางขยับตัวไม่ได้ ไม่อาจแยกแยะได้ว่าระหว่างความทรมานจากการขาดอากาศหายใจกับความเจ็บปวด อย่างไหนจะทรมานยิ่งกว่ากัน
【ระบบ ปิดกั้นความเจ็บปวด】
【ปิดกั้นความเจ็บปวด!】
【ระบบ... ระบบ!】
หลินเฝ่ยร้องเรียกอยู่ในใจ ทว่าระบบที่ปกติร้องขอสิ่งใดก็ตอบสนองเสมอ วันนี้กลับเงียบสนิทราวกับไก่ตาย ไม่ตอบสนองนางแม้แต่น้อย