กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 391 ความในใจจากเฉินเหยา
“ยามใดที่ฉันเคยโศกเศร้า
และเคยเปียกปอนท่ามกลางพายุฝน
โคลนตมก็ยังผลิบานเป็นดอกไม้
ปล่อยให้มันเติบโตต่อไป
...
เบื้องหลังดวงดาราระยิบระยับ ดวงตะวันเริ่มทอแสงเจิดจ้า
ขอบคุณที่เธออยู่เคียงข้างกัน”
เมื่อการขับร้องของเฉินเหยาใกล้ถึงตอนจบ บรรยากาศในงานก็ทวีความร้อนแรงขึ้นอย่างถึงที่สุด