0220

⬢⬢⬢

ตอนที่ 220 บางคน ช่างเปล่งประกายเจิดจ้าเหลือเกิน

สำหรับงานราตรีฤดูใบไม้ผลิในปีนี้ เฉินจัวดูต่อไปไม่ไหวจริงๆ จึงรีบเข้านอนแต่หัวค่ำ

ตื่นเช้ามาในวันรุ่งขึ้น ทั้งตัวก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าเป็นอย่างยิ่ง

นอนแต่หัวค่ำตื่นแต่เช้า มันทำให้สดชื่นแจ่มใสได้จริงๆ ด้วย!

หลังจากกินเกี๊ยวน้ำง่ายๆ มื้อหนึ่ง และรออยู่ที่บ้านครู่หนึ่งแล้ว เขาก็ตามพ่อและลุงใหญ่ของเขาออกไปคารวะปีใหม่

หลังจากผ่านพ้นโรคระบาดมาสองปี เมื่อได้กลับมาเดินเตร็ดเตร่ในหมู่บ้านช่วงเทศกาลปีใหม่อีกครั้ง ถึงได้พบว่าทั้งหมู่บ้านเงียบเหงาลงไปมาก

ตอนเด็กๆ เวลาตามผู้ใหญ่ไปคารวะปีใหม่ ทุกตรอกซอกซอยในหมู่บ้านต่างมีผู้คนเดินสวนกันไปมา ไม่ว่าจะพบใครก็ล้วนทักทายกันและกัน กล่าวคำว่า “สวัสดีปีใหม่!”

ภาพเหตุการณ์ในตอนนั้น มองดูก็รู้ว่าครึกครื้นมาก