0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 เทศกาลนี่นะ! มันก็ควรจะอบอุ่นชื่นมื่นสิ

“ถึงหน้าประตูแล้ว ยังจะคุยอะไรกันอีกล่ะ รีบยกของสิ!” หลี่หร่านเห็นสองคนลงจากรถแล้วยังยืนคุยกันอยู่ตรงนั้น ก็เอ่ยปากขัดจังหวะทันที

“ได้เลย! อันนี้ผมยกเอง!” เฉินหงเหว่ยรีบก้าวไปข้างหน้ารับของในมือหลี่หร่านมาทันที

“ชิ!” เฉินจัวแอบดูแคลนพฤติกรรมของพ่ออยู่บ้าง ก่อนจะพูดขึ้นตามมาว่า “แม่ ผมช่วยยกเอง!”

เฉินหงเหว่ยเบ้ปาก ไม่ได้พูดอะไร!

ทว่าก็มีความเข้าใจลูกชายคนนี้ในมุมใหม่ขึ้นมา

“คุณปู่ คุณย่า...”

เฉินเหยาเพิ่งก้าวเข้าลานบ้าน ก็ส่งเสียงร้องเรียกอย่างร่าเริง

ด้านเฉินฝูวั่งที่ได้ยินความเคลื่อนไหว ก็รีบเดินออกมาจากในบ้านทันที