กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 121: ลูกเสิร์ฟทานน์ฮอยเซอร์
โจวหรานสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางกดความดีใจที่พลุ่งพล่านในใจลงไป
เดิมทีเขาคิดว่าแค่สุ่มได้ทักษะสายป้องกันมาชดเชยจุดอ่อนก็พอใจแล้ว แต่ระบบกลับมอบไม้ตายสายบุกให้ถึงสองอย่าง แถมไม่คิดจะเปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ได้ตั้งรับเลยด้วยซ้ำ
รอบนี้น่ะ
กำไรเน้นๆ!
ก่อนหน้านี้ในโลกออนไลน์ยังถกเถียงกันอย่างดุเดือด บ้างบอกว่าเขาคือผู้กอบกู้วงการเทนนิสประเทศหวา บ้างก็คุยกันว่าเขาจะไปได้ไกลแค่ไหนในการแข่งขันระดับโลก กระทั่งผู้เชี่ยวชาญบางคนยังวิเคราะห์จุดอ่อนด้านเทคนิคของเขา บอกว่าเขาเอาแต่บุกกระหน่ำและตีแรงจนเกมรับมีช่องโหว่ หากเจอกับนักเทนนิสที่ถนัดตีโต้ยืดเยื้อ เขาต้องเสียเปรียบแน่นอน
โจวหรานกวาดตามองผ่านๆ แล้วก็ไม่สนใจอีก
เกมรับอ่อนแองั้นเหรอ?
พอเอาสองกระบวนท่านี้ออกมา เกมบุกก็จะยิ่งดุดันกว่าเดิม ลูกยังตีสวนกลับมาไม่ได้ด้วยซ้ำ จะพูดถึงเกมรับไปทำไม?
เขารู้ดีว่าตัวเองมีฝีมือแค่ไหน และยิ่งรู้ดีว่าทักษะใหม่ทั้งสองอย่างมีศักยภาพเพียงใด