บทที่ 100: วงสวิงที่มองไม่เห็น

บทที่ 100: วงสวิงที่มองไม่เห็น

บนสนามสีน้ำเงินยังมีลูกแยกร่างที่เพิ่งตีไปกลิ้งอยู่ ลูกมีฝุ่นติดอยู่เล็กน้อยและกลิ้งไปไกลท่ามกลางแสงไฟ

ทุกคนยังค้างอยู่ในท่าเดิม แม้แต่กรรมการก็ยังยกแขนค้างไว้นานแล้วไม่ยอมลดลง

จากนั้นเสียงโห่ร้องราวกับคลื่นยักษ์ก็ระเบิดขึ้น

กลุ่มแฟนคลับของโจวหรานเป็นกลุ่มแรกที่ได้สติ ป้ายเชียร์สีขาวถูกยกขึ้นสูงพร้อมกัน สั่นไหวราวกับเกลียวคลื่นที่กำลังซัดสาด

สาวผมหางม้าสูงกระโดดตะโกนทั้งน้ำตา เมื่อครู่นี้เธอคิดว่าต้องแพ้แน่ๆ และเตรียมเก็บของกลับแล้ว แต่กลับได้เห็นนักกีฬาฝั่งตัวเองไล่ตีคืนรวดเดียวหกเกม ลากตัวเองจากนรกกลับขึ้นสวรรค์

แฟนเทนนิสรุ่นเก๋าในโซนผู้ชมทั่วไปยกแว่นขึ้นจัดบนสันจมูก มือสั่นเล็กน้อย

เขาเห็นการพลิกสถานการณ์มาทุกรูปแบบแล้ว แต่การนำอยู่ห้าต่อศูนย์แล้วถูกไล่ตีคืนรวดเดียวหกเกม นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็น

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ากุญแจสำคัญของชัยชนะคือเทคนิคประหลาดที่ทำให้ลูกเทนนิสแยกร่างได้ ซึ่งเกินขอบเขตความเข้าใจที่เขามีต่อกีฬาชนิดนี้ไปอย่างสิ้นเชิง

คนหลายคนในมุมสนามที่สวมเสื้อคลุมสีเข้มหน้าซีดเผือด