กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 74: เหมือนกันไม่มีผิด
บนอัฒจันทร์เต็มไปด้วยผู้ชม แฟนกีฬาจากแต่ละเขตต่างชูแท่งไฟเชียร์คนละสี โดยแท่งไฟสีขาวที่เป็นตัวแทนของโจวหรานมีอยู่เกือบหนึ่งในสาม
เมื่อเทียบกับการแข่งขันระดับเขตแล้ว มหกรรมการแข่งขันระดับประเทศมีผู้ชมหลากหลายกว่า ทั้งแฟนกีฬาจากเขตต่าง ๆ ที่ตั้งใจเดินทางมา แฟนเทนนิส และคนทั่วไปที่แค่มามุงดูเพราะข่าวลือเรื่องการเอาชนะอย่างพิสดาร
หัวข้อสนทนาวนไปวนมา ยังไงก็หนีไม่พ้นโจวหรานกับวิธีทำแต้มที่อธิบายไม่ได้ของเขา
เด็กหนุ่มที่นั่งแถวหน้ากำลังกินแฮมเบอร์เกอร์พลางคุยกับเพื่อน
“เฉินชวนอยู่อันดับสี่ของเขตตะวันตกนะ สไตล์การเล่นแข็งแกร่งมาก แถมไม่เชื่อเรื่องพิสดารพวกนี้ที่สุด วันนี้น่าจะมองออกบ้างแล้วมั้ง?”
คนข้าง ๆ พยักหน้า
“จางปินแพ้ในรอบชิงชนะเลิศเขตเหนือแบบงง ๆ ฉันยังคิดว่าเขาแค่ฟอร์มตกอยู่ดี ถ้าเปลี่ยนเป็นเฉินชวนก็คงไม่แพ้ง่ายขนาดนั้นหรอก”
“ยังไงเขาก็เป็นนักกีฬาระดับมหกรรมการแข่งขันระดับประเทศ พื้นฐานต้องแข็งกว่าจางปินแน่ ต่อให้มองไม่ออกว่าเป็นกระบวนท่าอะไร อย่างน้อยก็น่าจะจับรูปแบบได้บ้าง คงไม่โดนปิดเกมแบบไร้แต้มแล้วงงเป็นไก่ตาแตกเหมือนการแข่งขันระดับเขตหรอก”