บทที่ 45: แล้วลูกอยู่ไหน?

บทที่ 45: แล้วลูกอยู่ไหน?

หลังผู้ตัดสินประกาศเริ่มการแข่งขัน สนามเทนนิสกลางก็เงียบลง

หลังกระแสวิพากษ์วิจารณ์โหมกระหน่ำมานานสองวัน สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังโจวหรานที่อยู่หลังเส้นเสิร์ฟ แววตาเหล่านั้นปะปนทั้งการพินิจพิเคราะห์ ความสนุกที่ได้เฝ้าดู ความคาดหวัง และความดูแคลน แต่ไม่มีใครคิดจริงๆ ว่านี่จะเป็นการแข่งขันที่ยุติธรรม

โจวหรานยืนอยู่หลังเส้นเสิร์ฟ มือถือลูกเทนนิสสีเหลืองไว้

เขาไม่มองฝูงชนแน่นขนัดบนอัฒจันทร์ และไม่สนใจสายตาเจือแววล้อเลียนของซูเหวินที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

ในหัวไม่มีเรื่องกระแสวิจารณ์พวกนั้น มีเพียงรายละเอียดการใช้ลูกเสิร์ฟล่องหนที่ทบทวนซ้ำไปซ้ำมา