บทที่ 43: ไม่มีทางแพ้

บทที่ 43: ไม่มีทางแพ้

ผลจากการฝึกตลอดทั้งคืนเริ่มเห็นผลอย่างรวดเร็ว

......

“สมแล้วที่เป็นฟูจิ ชูสุเกะ!”

โจวหรานพึมพำออกมาเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างไม่ปิดบัง

ตอนดูในอนิเมะ เขารู้สึกแค่ว่าเท่มาก แต่พอได้ตีออกมาด้วยตัวเองจริงๆ ถึงได้รู้ว่าการออกแบบท่านี้ชาญฉลาดแค่ไหน

ไม่เพียงต้องการความแม่นยำในการเสิร์ฟสูงมากเท่านั้น การจับจังหวะตามความเคยชินในการมองเห็นของมนุษย์ยังแม่นยำถึงระดับมิลลิเมตรอีกด้วย

คนที่คิดค้นลูกเสิร์ฟแบบนี้ขึ้นมาได้ เป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง!

เขาก้มลงเก็บลูกเทนนิสที่กลิ้งมาหยุดข้างเท้า ก่อนหมุนตัวเดินกลับไปยังเส้นเสิร์ฟ สะบัดข้อมือที่เริ่มเมื่อยเล็กน้อย แล้วฝึกต่ออีกครั้ง

แม้จะมีความทรงจำของกล้ามเนื้อจากระบบเป็นพื้นฐานแล้ว แต่ถ้าอยากตีทุกลูกให้เกิดผลแบบลูกเสิร์ฟล่องหนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก็ยังต้องขัดเกลารายละเอียดซ้ำแล้วซ้ำเล่า