กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 18: สามแมตช์สี่เทคนิค!
โจวหรานใช้มือซ้ายโยนลูกขึ้น ร่างกายเอนตามแรงไปด้านหลัง เอวกับหน้าท้องบิดเป็นคันธนูที่กำลังสะสมพลัง แขนขวาพร้อมไม้แร็กเก็ตลากไปด้านหลัง ท่วงท่าผ่อนคลายและลื่นไหล แทบไม่ต่างจากการเสิร์ฟทั่วไป แม้แต่ความสูงของการโยนลูกและจังหวะการเหวี่ยงแร็กเก็ตก็ยังเป็นไปตามมาตรฐาน ไม่มีท่าทางพิเศษอันเป็นเอกลักษณ์เหมือนตอนใช้สองเทคนิคก่อนหน้านี้เลย
แทบไม่มีใครบนอัฒจันทร์สังเกตเห็นการปรับองศาการหมุนเข้าด้านในของข้อมือเพียงเล็กน้อย ทุกคนยังจดจ่ออยู่กับคำพูดเรื่อง “ดักตีล่วงหน้า” ของฉีอวี๋ซานเมื่อไม่กี่สิบวินาทีก่อน
แฟนกีฬาชาวต่างชาติหลายคนตรงแถวหน้ากำลังยืนเบียดกันกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงสบายใจอย่างไม่คิดปิดบัง บางคนถึงกับชูสามนิ้ว พนันว่าฉีอวี๋ซานจะทำได้อย่างน้อยสามแต้มในเกมนี้ ขอแค่จังหวะบุกขึ้นหน้าเน็ตเริ่มเข้าที่ เดี๋ยวก็ไล่คะแนนกลับมาได้
“ถ้าดักตีสำเร็จอย่าลืมถ่ายคลิปไว้ล่ะ ฉันอยากเห็นจริงๆ ว่านักกีฬาพรสวรรค์ที่เขาลือกัน พอโดนทำลายไม้ตายแล้วจะยังเล่นลูกอะไรได้อีก”
“เดิมทีมันก็เป็นเทคนิคเฉพาะทางที่อาศัยช่องโหว่ของการหมุนอยู่แล้ว พอเจอคนที่รู้จริงก็ใช้ไม่ได้ทันที”