กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 14: ลูกตีแบน
วันแข่งขันรอบที่สาม บริเวณทางเข้าสนามกีฬากลางเมืองหลินเฉิงเริ่มมีแถวยาวเหยียดตั้งแต่สิบโมงเช้า
บัตรเข้าสนามความจุสองหมื่นที่นั่งขายหมดเกลี้ยงตั้งแต่สองวันก่อน แม้บัตรผีจะถูกโก่งราคาถึงสามเท่าก็ยังไม่พอขาย หลายคนอุตส่าห์เดินทางมาจากเมืองรอบข้าง เพียงเพื่อมาดูให้เห็นกับตาว่าโจวหราน ผู้คว้ารางวัลนวัตกรรมมูลค่าห้าล้านมาสองครั้งติด เป็นอย่างที่คนในอินเทอร์เน็ตพูดกันจริงหรือไม่ ว่ามีคนค้นพบวิธีแก้ทางเขาแล้ว
ภายในสนามเต็มไปด้วยเสียงผู้คนคึกคักยิ่งกว่ารอบก่อนเล็กน้อย ธงหลากสีปะปนกันอยู่บนอัฒจันทร์ ทั้งแฟนเทนนิสต่างชาติที่บินมาดูโดยเฉพาะ แฟนกีฬาประเทศหวาที่ชูป้ายเชียร์ รวมถึงผู้ชมไม่น้อยที่สวมเสื้อสโมสรบาสเกตบอลกับฟุตบอล เห็นได้ชัดว่ามาดูเรื่องสนุกและรอชมการพลิกสถานการณ์
ทุกคนต่างมีความคิดของตัวเอง แต่สายตากลับจับจ้องไปทางอุโมงค์นักกีฬา รอให้การแข่งขันที่ไม่ธรรมดานี้เปิดฉากขึ้น
ตอนที่โจวหรานสะพายกระเป๋าอุปกรณ์เดินออกมาจากอุโมงค์ สีหน้าของเขาสงบนิ่งมาก