กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 484 พ่อดองมาแล้ว
“จ้วงจ้วง... จ้วงจ้วงของแม่...”
เฉินชิงเหอยกมือปิดปาก น้ำตาไหลพรากทันที
ที่แท้จ้วงจ้วงของเธอต้องทนเจ็บแบบนี้อยู่ทุกวัน โดยที่เธอไม่รู้อะไรเลย
เธอนี่มันน่าสมควรตายจริง ๆ เป็นแม่ประสาอะไรกัน?
เฉินชิงเหอรู้สึกผิดจนเต็มหัวใจ
สวี่จื้อหมิงกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นกรอด สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสารลูก
ทุกคนไม่กล้าส่งเสียง ได้แต่จ้องมือของเซียวจิ่วไม่วางตา
พอเข็มเย็บผ้าออกมาจนหมด เซียวจิ่วก็หุบมือเข้าหากันแล้วจับเข็มไว้
“คุณปู่สวี่ ทุกคนไม่ต้องห่วงนะคะ จ้วงจ้วงไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ”