กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 กระจกเฉียนคุน
เซียวจิ่วหิ้วตัวนายท่านรองสวี่ออกจากบ้านตระกูลเฉิน แล้วพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ท้ายทอยของนายท่านรองสวี่ถูกเธอหิ้วไว้จนหน้าแดงก่ำ
“คุณหนู ปล่อยผมลงเถอะ! ผมเดินเองได้”
เขาเป็นถึงนายท่านรองแห่งตระกูลสวี่ แต่กลับถูกเด็กสาวหิ้วอยู่แบบนี้ ถ้ามีใครเห็นเข้า เขาคงขายหน้าจนไม่เหลือแล้ว
เซียวจิ่วหยุดกึกแล้วปล่อยมือ ก่อนมองเขาด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก
“บอกตั้งแต่แรกก็จบแล้วสิ พูดซะเหมือนฉันอยากหิ้วคุณนักแหละ”
นายท่านรองสวี่เหมือนมีเลือดเก่า ๆ จุกอยู่ในคอ แทบสำลักตาย
เขากัดฟันด่าเธออยู่ในใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกมาสักคำ