กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 432 การแสดงก็ไม่ได้สนุกขนาดนั้น
“ไอ้สารเลว เมื่อก่อนฉันไม่เห็นเลยว่านายมีความทะเยอทะยานชั่วร้ายขนาดนี้!”
ผู้อาวุโสเฉินโกรธจนแทบควันออกหู แต่แขนขาชาไปหมด ไม่มีแรงแม้แต่นิดเดียว
เฉินสือก้มลง ใช้สองนิ้วคีบปกเสื้อของเขา แล้วค่อย ๆ ลูบรอยยับให้เรียบ เหมือนกำลังจัดของเล่นชิ้นหนึ่ง
“ใช่แล้ว! พี่เฟิง ตอนนี้พี่รู้ก็ยังไม่สายหรอก”
เขาค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น มองผู้อาวุโสเฉินจากด้านบน ก่อนจะหัวเราะหึเบา ๆ ในลำคอ