กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 เสียดายที่ไม่ไปอยู่โรงครัว
ผู้พันไฉพักอยู่ครู่หนึ่ง อาการเจ็บแสบที่เบ้าตาถึงค่อยทุเลาลง
เขาลดมือลง สีหน้ามืดครึ้ม ก่อนจะกัดฟันพูดทีละคำ
“ผู้พันกู้ เราคอยดูกันไปก็แล้วกัน”
เซียวจิ่วเห็นเขาจ้องมองเบ้าตาที่เขียวช้ำของตัวเองพลางพูดข่มขู่ ก็อดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้
“ผู้พันไฉ มีลูกไม้อะไรก็ลองงัดออกมาให้หมดเลย ฉันรออยู่!”
เธอเป็นถึงบรรพจารย์เสวียนเทียน จะกลัวคำขู่แค่นี้ได้ยังไง!
คนที่กล้าพูดข่มขู่ต่อหน้าเธอ ป่านนี้คงเวียนว่ายตายเกิดไปไม่รู้กี่รอบแล้ว
“ฮึ!”
ผู้พันไฉแค่นเสียง ก่อนจะหันหลังเดินออกไปทันที