กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 เรื่องนี้ยกให้ฉันจัดการเองก็พอ
เซียวจิ่วไม่ได้พูดอะไร แค่หันไปมองหน้าต่างที่มืดสนิท
ทั้งสามคนไม่เข้าใจว่าเธอมองอะไรอยู่ จึงมองตามสายตาของเธอไป
ข้างนอกมืดตึ๊ดตื๋อ แต่สาว ๆ ทั้งสามกลับรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก พวกเธออดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามากอดกันแน่น
“เซียว...เซียวจิ่ว ข้างนอกคงไม่ได้มีอะไรไม่ดีอยู่หรอกนะ?”
“ฉะ...ฉันไม่กล้านอนแล้ว”
“เซียวจิ่ว ช่วยฉันด้วย!”
หลินเวยยังพอทนไหว แต่เฉินเสวี่ยกับซูเสี่ยวแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว
“ไม่มีอะไรสักหน่อย! อย่ามัวแต่คิดไปเองเลย จะมีอะไรไม่ดีได้ยังไง ก็แค่ฝันร้ายเท่านั้นเอง ดูสิ พวกเธอกลัวจนเป็นแบบนี้แล้ว”
เซียวจิ่วเดินไปที่หน้าต่าง แล้วกระชากผ้าม่านลงมาทีเดียว