กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 สินสอด
พอเซียวเหิงได้ยินแบบนั้นก็รีบเงยหน้าตอบทันที แววตาเป็นประกาย ความดีใจเต็มหน้าแทบปิดไม่มิด
“ไม่มีปัญหา! กินข้าวเสร็จผมจะรีบไปเลย รับรองว่าขนของกลับมาเรียบร้อยในเที่ยวเดียว!”
หวังเจินเจินเองก็ดีใจจนแปลกใจไปด้วย ดวงตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว น้ำเสียงอ่อนโยนและจริงใจ
“ขอบคุณคุณลุงคุณป้ามากเลยนะคะ ต้องรบกวนให้พวกคุณช่วยจัดการให้แล้ว”
แก้มของหญิงสาวยังมีสีแดงระเรื่อจาง ๆ ไม่ทันหาย แววตาเต็มไปด้วยความอบอุ่น ในใจก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก
เดิมทีพ่อแม่ของเธอต้องไปอาศัยอยู่บ้านญาติ จะทำอะไรก็ต้องเกรงอกเกรงใจไปหมด ยังไงก็อยู่ไม่ค่อยสบายใจ
ตอนนี้พวกท่านได้มาอยู่บ้านตระกูลเซียว แถมยังมีเวลาอยู่เป็นเพื่อนเธอมากขึ้น เธอจึงรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก