กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ฝืนใจกันไม่ได้
“จิ่วจิ่ว งั้นผมไม่เข้าไปลาพวกผู้ใหญ่ในบ้านแล้วนะ คุณช่วยบอกพวกท่านให้ผมด้วย”
จางจี้ชวนฝืนยิ้มออกมานิดหนึ่ง เขามองเซียวจิ่วอยู่นาน ก่อนจะหันหลังเดินไปตามตรอกช้า ๆ จนไกลออกไป
ลมหนาวพัดเศษใบไม้แห้งบนพื้นให้หมุนวนผ่านข้างเท้าของเขา เขาเดินช้ามาก ในใจทั้งเหงาและเคว้งคว้างจนบอกไม่ถูก
เขามาพร้อมกับความดีใจและความหวังเต็มหัวใจ แต่สุดท้ายกลับถูกปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาแบบนี้ จะอย่างไรก็อดผิดหวังไม่ได้
เซียวจิ่วยืนอยู่ตรงประตูรั้ว มองเขาที่เดินห่างออกไปเรื่อย ๆ สีหน้าของเธอยังคงสงบนิ่งเหมือนเดิม
เธอผ่านเรื่องราวทางโลกมานับพันปี จนเข้าใจเรื่องความรักและความยึดติดดีแล้ว ในใจจึงไม่รู้สึกหวั่นไหวเลยสักนิด