กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 ตัวเองนี่แหละที่เป็นคนถูกเขาขี่คอ
อู๋ต้าเฉียงกับเฝิงยวี่จู้กัดฟันกรอด เซ็นชื่อแบบขอไปที พอเซ็นเสร็จก็ถลึงตามองเซียวเหิงอย่างโกรธเคือง ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินหนีไป
เซียวเหิงก้าวเข้าไปขวางทั้งสองคนไว้ แล้วบุ้ยคางไปทางพื้นร้านที่เละเทะไม่มีชิ้นดี
“จะไปไหน? ทำร้านฉันเละเทะขนาดนี้ ยังไม่รีบเก็บกวาดให้สะอาดอีก!”
เขากวาดตามองเปลือกเมล็ดแตงโมที่กระจายเต็มพื้นกับขวดเหล้าที่วางระเกะระกะไปทั่ว คิ้วขมวดเข้าหากัน แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
“ฉันเห็นกระเป๋าพวกแกแห้งยิ่งกว่าหน้าเสียอีก แล้วเอาเงินที่ไหนมาซื้อเหล้า บุหรี่ กับขนมพวกนี้?”
อู๋ต้าเฉียงกับเฝิงยวี่จู้รีบสบตากัน แววตาลนลานที่เผยออกมาเพียงชั่วครู่ก็หายไปทันที
อู๋ต้าเฉียงพยายามทำใจให้สงบ เชิดคางขึ้นแล้วแค่นเสียง