กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 สิบเอ็ด
เซียวจิ่วปิดหน้าต่างแล้วหันกลับมานั่งบนเตียง แต่ความรู้สึกแปลก ๆ ในใจก็ยังไม่ยอมหายไป
เธอแอบใช้นิ้วทำท่าร่ายคาถา แล้วดีดนิ้วออกไปเบา ๆ
แสงจาง ๆ สายหนึ่งลอดออกมาจากซอกนิ้ว ก่อนจะเล็ดลอดผ่านช่องหน้าต่างออกไปอย่างเงียบเชียบ แล้วไปเกาะอยู่บนตัวโจวสืออัน
“เซียวจิ่ว ผู้ชายที่เป็นนักเรียนเมื่อกี้ชื่ออะไรเหรอ?”
ซูเสี่ยวนอนอยู่บนเตียง โผล่หัวมาถาม
นักเรียนชายคนนั้นดูสุภาพเรียบร้อย หน้าตาก็สะอาดสะอ้าน ดูท่าทางน่าจะเข้ากับคนง่าย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเซียวจิ่วถึงเย็นชากับเขาขนาดนั้น
“โจวสืออัน”
เซียวจิ่วหลับตา น้ำเสียงเรียบเฉย
เธอมั่นใจว่าโจวสืออันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ กลิ่นอายประหลาดแบบนั้นไม่มีทางปรากฏขึ้นมาเองโดยไม่มีสาเหตุ