กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 199 ความจริงในปีนั้น
ผู้อาวุโสซ่งเหลือบมองเขาอย่างหงุดหงิด
“จะร้องไห้หาอะไร! รีบไปรินน้ำมาให้ฉันหน่อย”
เจ้าเด็กทึ่มนี่ อายุปาเข้าไปเท่าไรแล้ว ยังทำตัวเหมือนเด็กหนุ่มไม่รู้จักโต
“อ้อ... ได้ครับ ได้ ๆ!”
เสี่ยวสวี่เกาท้ายทอย แล้วรีบไปรินน้ำอย่างลนลาน
“เหล่าซ่ง!”
ผู้อาวุโสเฉินอยู่ห้องข้าง ๆ พอได้ยินเสียงก็ลากจางฉี่หมิงรีบเดินมา
พอเห็นผู้อาวุโสซ่งนั่งพิงหัวเตียงอยู่ เขาก็ดีใจจนเสียงสั่น
“เจ้าคนแก่นี่ ในที่สุดแกก็ฟื้นสักที!”