กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ฝันเห็นย่าทวด
เซียวจิ่วหุบยิ้มแล้วปรับสีหน้าให้จริงจังขึ้น
“พี่รอง ที่ฉันทำอยู่นี่เรียกว่าบำเพ็ญเซียน หรือจะเรียกว่าฝึกตนเป็นเซียนก็ได้ ไม่ใช่เรื่องลึกลับไร้สาระอะไร แต่ฝึกแล้วมีความสามารถขึ้นมาจริง ๆ”
เซียวเหิงเบิกตากว้าง เสียงก็สูงขึ้นด้วยความตกใจ
“บำเพ็ญเซียน? ฝึกตนเป็นเซียน? เป็นเซียนที่ขี่เมฆเหาะเหินได้เหมือนในงิ้วน่ะเหรอ?”
“ก็ประมาณนั้นแหละ”
เซียวจิ่วพยักหน้า
“ถ้าฝึกจนถึงขั้นสูงสุดได้จริง ๆ ก็จะผ่านด่านทัณฑ์สายฟ้าแล้วขึ้นสวรรค์เป็นเซียนได้ แต่โลกของเรามีปราณฟ้าดินเบาบางเกินไป คิดจะฝึกไปถึงขั้นนั้นแทบไม่มีหวังเลย แต่ถ้าแค่อยากอายุยืน อยู่ต่ออีกหลายสิบปี ก็ทำได้ไม่ยากหรอก พี่อยากเรียนจริง ๆ เหรอ?”