กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 เซียวเชียนกลับมาแล้ว
เซียวจิ่วเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก็รู้ทันทีว่าหมอนี่ไม่ได้เก็บคำพูดของเธอไปคิด จึงพูดเสริมอีกประโยค
“พี่รอง ลองคิดดูดี ๆ สิ! เมื่อก่อนทุกคนก็จนกันอยู่ดี ๆ แต่จู่ ๆ พี่กลับกลายเป็นคนมีอนาคตขึ้นมา คนอื่นจะคิดยังไง?”
เซียวเหิงเบ้ปากอย่างไม่ใส่ใจ
“จะคิดยังไงได้อีก ก็อิจฉาน่ะสิ!”
เซียวจิ่วมองเขานิ่ง ๆ แล้วถอนหายใจ
“พี่รอง แค่ความอิจฉาน่ะยังดี แต่บางคนอาจถึงขั้นริษยา หรือไม่ก็เกลียดพี่เลยก็ได้!”
เธอพูดแค่นั้นแล้วก็หยุด
บางครั้ง ต่อให้พูดเป็นร้อยเป็นพันครั้ง ก็ไม่สู้ปล่อยให้ความจริงสอนเขาสักครั้ง
พอใกล้จะสิ้นปี ร้านของเซียวเหิงกับเซียวหว่านก็ปิดชั่วคราว