กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ไสหัวกลับไป
พอเซียวอ้ายกั๋วเห็นบรรยากาศเริ่มตึงเครียด ก็รีบหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาช่วยไกล่เกลี่ยทันที
“พ่อ พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะครับ ชิวซิ่วกับพวกเด็ก ๆ ก็แค่พูดเล่นกันตามประสา จะไปถือจริงจังได้ยังไง”
ชายชราไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าเขา ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากลูกชายคนโต
“แกเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอก!”
ลูกชายคนโตคนนี้มีนิสัยยังไง เขารู้ดีอยู่แก่ใจ
ภายนอกดูซื่อ ๆ แต่ในใจเจ้าเล่ห์ใช่เล่น
ตั้งแต่เล็กจนโต มีแต่เขาที่ได้เปรียบ ส่วนลูกชายคนรองเป็นฝ่ายเสียเปรียบตลอด
เซียวอ้ายกั๋วรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า ในใจแอบบ่นว่าพ่อไม่ไว้หน้าเขาเลยสักนิด แต่ปากก็ยังฝืนยิ้มประจบ
“พ่อพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ผมยังไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย ทำไมถึงมาโทษผมอีกแล้วล่ะครับ?”