เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ไม่ชอบยิ้มแล้วหรือไง
เผลอแป๊บเดียวก็ถึงสิ้นปี ลมหนาวพัดแรงขึ้นทุกวัน กิ่งไม้ที่เหลือแต่กิ่งเปล่า ๆ มีน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่เป็นชั้น เวลาเหยียบลงไปก็ส่งเสียงกรอบแกรบ
หลังสอบปลายภาคเสร็จ โรงเรียนก็ประกาศปิดเทอมฤดูหนาวอย่างเป็นทางการ เซียวจิ่วไม่ต้องไปโรงเรียนตามเวลาอีกแล้ว เธอจึงมักหาเรื่องออกจากบ้าน แล้วไปหาที่เงียบ ๆ ฝึกบำเพ็ญเพียร
ถึงปราณฟ้าดินในโลกนี้จะเบาบาง แต่โชคดีที่เธอพกยาโอสถระดับสูงมาจากโลกกุยซวีไม่น้อย พอได้ยาโอสถช่วย การบำเพ็ญเพียรของเธอก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
อีกอย่าง ตอนอยู่โลกกุยซวี เธอบำเพ็ญมาถึงขั้นข้ามเคราะห์สวรรค์แล้ว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวก็จะทะยานขึ้นสู่เซียน ตอนนี้กลับมาฝึกใหม่ รากฐานของเธอจึงแน่นหนามาก ไม่ต้องกังวลเรื่องจิตใจไม่มั่นคงเลย