เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ผู้บำเพ็ญเซียน
เที่ยงวันของวันถัดมา แดดกำลังแรงพอดี
รถจี๊ปสีดำคันหนึ่งที่ติดป้ายทะเบียนพิเศษแล่นผ่านถนนลาดยางภายในกองบัญชาการ ก่อนจะจอดเงียบๆ อยู่หน้าตึกกองพัน
ประตูรถเปิดออก ชายวัยกลางคนในชุดจงซานก้าวลงมาก่อน เขายืนตัวตรงสง่าผ่าเผย สีหน้าเคร่งขรึม กวาดตามองรอบตัวอย่างเฉียบคม แผ่รังสีความรู้สึกที่ทำให้คนไม่กล้าเข้าใกล้ออกมา
จากนั้นชายชราร่างผอมคนหนึ่งก็ลงมาจากที่นั่งข้างคนขับ เขาสวมเสื้อคอจีนแบบผ่าหน้าเนื้อผ้าซีดจนเกือบขาวเพราะผ่านการซักมาหลายครั้ง ผมหวีเรียบร้อยเป็นทรง
ในมือถือไม้เท้าพุทราจีนธรรมดาๆ ดูเผินๆ ก็เหมือนครูสอนหนังสือทั่วไป แต่ดวงตาคู่นั้นกลับเป็นประกายเจิดจ้าอย่างน่าทึ่ง
ทั้งสองเดินเข้าไปในตึกตามลำดับ แล้วตรงไปยังห้องทำงานของผู้บังคับการหวังทันที