กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 หมู่บ้านร้าง
เซียวอ้ายหมินกำลังง่วนอยู่ในเรือนปีกเล็ก พอได้ยินเสียงคนกลับมาก็รีบเดินออกมาด้วยสีหน้าเบิกบาน พลางถูมือไปมาพร้อมพูดว่า
“ขอดูหน่อย!”
เขารับโฉนดบ้านจากมือถังซิ่วหลานมา พลิกดูไปมาหลายรอบ รอยยิ้มตรงหางตาย่นเป็นชั้น ๆ จนหุบยิ้มไม่ลง
“บ้านเรามีร้านเป็นของตัวเองแล้วเหมือนกัน! เสี่ยวหว่าน แล้วร้านขายของชำของลูกล่ะ จัดการถึงไหนแล้ว?”
เซียวหว่านเพิ่งกระโดดลงจากรถสามล้อ เธอตบฝุ่นที่ติดมือออกพลางยิ้มตอบ
“พ่อ ร้านขายของชำของหนูก็หาได้แล้ว อยู่ตรงร้านหัวมุมปากตรอกข้างบ้านเรานี่เอง ค่าเช่าเดือนละ 10 หยวน หนูจ่ายล่วงหน้าไปหนึ่งปีแล้ว ลุงเจ้าของร้านบอกว่าวันนี้จะช่วยจัดการร้านให้เรียบร้อย พรุ่งนี้ก็ขนของเข้าไปได้เลย”
“ดี ๆ ๆ!”