กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ขายผ้าพันคอ
“ฮ่า ๆ... พ่อ ผมก็แค่ดีใจนี่นา พ่อไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมรู้ตัวดีว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน”
เซียวเหิงเองก็รู้ตัวเหมือนกันว่าช่วงนี้เขาเริ่มเหลิงไปหน่อยแล้ว
ก็คนจนที่จู่ ๆ รวยขึ้นมา มันก็เป็นแบบนี้แหละ
เขารู้ดีว่าถ้าไม่ได้เงินทุนกับคำแนะนำจากน้องสาว ตอนนี้เขาก็คงยังเป็นจิ๊กโก๋ที่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ เหมือนเดิม
เซียวอ้ายหมินพูดเตือนด้วยความหวังดีว่า
“ดีใจก็ดีไป พ่อเองก็พลอยดีใจไปกับพวกแกด้วย แต่ตอนนี้บ้านเรายังไม่ได้ร่ำรวยอะไร ต่อให้วันข้างหน้าชีวิตดีขึ้น ก็ต้องรู้จักทำมาหากินอย่างซื่อสัตย์และติดดิน อย่าลืมเด็ดขาดว่าก่อนหน้านี้พวกเราเคยลำบากกันมายังไง”
ลูกชายคนรองเป็นคนหัวไว ปากหวาน แถมยังรู้จักเอาใจคน แต่ข้อเสียก็มีตั้งเยอะแยะ